Gutenberg'in icadı

Gutenberg'den önce de ahşap baskı yöntemiyle baskı yapılıyordu. Bu yöntemde, işlenmiş ve boyanmış ahşap kalıbın üzerine kağıt yerleştirilip sürtülerek baskı alınırdı; bu, zahmetli ve uzun süren bir işlemdi.

Gutenberg'in icadının temel fikri, metni küçük ve büyük harfler, noktalama işaretleri, ligatürler ve kısaltmalar gibi ortaçağ yazmanlarının geleneklerinde yaygın olarak kullanılan tüm tek tek öğelere ayırmaktı. Bu tek tek öğeler, ters çevrilmiş harfler olarak istenen sayıda dökülür, sonunda kelimeler, satırlar ve sayfalar halinde birleştirilirdi. Her harfin ilk şekli veya prototipi, damgaydı.

Çelik bir çivinin ön yüzüne karakter oyulurdu, böylece ters çevrilmiş, hassas bir kabartma elde edilirdi. Ardından, ilgili damga, yani patriz, genellikle bakır gibi daha yumuşak bir metalden yapılmış dikdörtgen bir bloğa "vurularak", yani bir çekiç darbesiyle dikey olarak oyulurdu. Bu şekilde üretilen kalıp, düzeltilip düzleştirilerek, kenarları düz bir dikdörtgen küp haline getirilirdi. Yanları doğru olan resmin derinliği tek tip olmalıydı, bu nedenle yüzey bir törpü ile işlenirdi.

Bir harfin dökümünü gerçekleştirmek için Gutenberg, el döküm aletini geliştirdi. İki parça, bir ucuna kalıbın yerleştirilmesiyle kapatılan dikdörtgen bir döküm kanalını çevreler. Harflerin el döküm aletinde dökülmesinden sonra, döküm sapı çıkarılmalıdır.

Her harf bir "kırılma noktası"na sahipti, böylece tüm harfler otomatik olarak aynı yüksekliğe ulaşıyordu. İcadın en önemli parçası olan el döküm aleti, ihtiyaç duyulan miktarda çok çeşitli harflerin hızlı bir şekilde dökülmesini sağlıyordu. Döküm metali, kurşun, kalay ve diğer katkı maddelerinden oluşan bir alaşımdı ve bu, hızlı soğuma ve presin yüksek basıncı altında yeterli dayanıklılık sağlıyordu.

O zamana kadar bilinen sürtünmeli baskıya kıyasla baskı sürecini muazzam bir şekilde hızlandıran baskı makinesi, baskı görüntüsünün kalıptan kağıda veya parşömene etkili ve eşit bir şekilde aktarılması için özel donanıma sahip bir mil presiydi.